Kaixo lagunok,
Gure hirugarren lanaren gidoia egina daukagu. Honako hau da:
Zergatik izan nahi dugu irakasle? GIZAKIEN
ARTEKO DESBERDINTASUNAK DESAGERTARAZTEKO EDOTA KLASE SOZIAL EDO NAZIONALITATEEN
ARTEKO TENTSIOA ELKARTASUN BIHURTZEKO, GIZARTEARI BULTZADA BAT EMAN NAHI DIOT!
-ALABA: “Nik ere irakasle izan nahi dut ama!”- Esan
nion egun batean, eta berak honela erantzun zidan:
- AMA: Ongi
pentsatu al duzu? Irakaslea gizartean gutxiesten den hori da maitea, ospe
handiegirik ez duen ogibidea. Jendeak ez daki gizartean zabalduta dagoen irakaslearen
irudiak ez duela benetako irakaslea islatzen. Bazeneki zein zaila den irakasle
izatea… Irakasleak liburuak ditu eskuan, azaldu eta erakutsi beharreko hori
azaltzen duten liburuak, baina ez pentsa liburutik haratagoko gauzak erakutsi
beharko ez dituzunik, ikasgelako haurrak galderez osatutako jakin-minaren jabe
baitira. Gainera, askotan testu-liburuetatik irten beharko duzu, izan ere,
eguneroko bizitzak ematen dizkigun baliabideak bezalakorik ez dagoelako haurrak
benetako errealitateaz jabetzeko!
Honez gain, ezin dituzu ahaztu ikasgelak
biltzen dituen haur guztiak, denak desberdinak izanik, eta batzuk agian
zailtasunak dituztelarik. Guztiei esanguratsua izango zaien ariketak edo
klaseak prestatu beharko dituzu, inor ahaztu gabe. Ariketa hauen abiapuntua,
aurretik bakoitzak dakien hori izango da, badakizu, haurrak ariketetan galduta
sentitu ez daitezen eta horrek desmotibatu ez ditzan. Ariketa hauek praktikan
jartzerako orduan, haur guztiak motibatzea lortu behar duzu, guztiek ariketak
gustura egin ditzaten. Honetarako, onena irakaslea ikasle guzti hauen “idolo”
bihurtzea da, guztien gustuak batzen dituen idoloa, alegia. Hori bai,
irakasleak ikasleen gidari izan behar du, ez agintari!
Bestalde, askotan gustukoago dituzun edo
gustuko ez dituzun haurrak izango dituzu ikasgelan, baina ezingo dituzu haurrak
etiketatu (hau jakintsua, hau ez…). Ulertu duzu maitea? haur guztiekin berdin
ahalegindu beharko duzu, denei zure ehuneko ehuna eskainiz. Eta zer gertatzen
da egun ona ez duzunean? Zure irakasle izateko nahiak hain handia izan behar du,
non triste zaudenean ere, zure indar guztiak atera eta haur bakoitzari zure
irri onena eskaini beharko diozun.
-ALABA:
Bai ama, badakit lan zail eta gogorra dudala aurretik eta ziur egon zuk
esandako guztia barneraturik dudala. Askotan,
hezkuntza sistemak produktuak sortu nahi dituelakoan nago, eta ez pertsonak.
Eta hori aldatu beharra dago. Hezkuntza baita hain zuzen, gizarteko zenbait,
ikuspuntu, jarrera edota pentsamendu aldatzeko tresna nagusietako bat.
Irakasleek, itzelezko ardura dute, ehundaka gaztetxoren hezitzaileak baitira, eta horretarako ezinbestekoa ikusten dut gogoa,
aldaketarako nahia eta gauza berriak ikasteko prest egotea. Motibazioa hain
zuzen ere. Irakaslea motibaturik baldin badago, ikasleei berdina transmitituko
die, lan egiteko eta ikasteko grin hori helaraziko die. Bestalde, haurrak motibatzea
lortzeko, beraien mailara egokiturik dauden ekintzak proposatu behar zaizkie,
beraiek egiteko gai diren gauza horiek. Eta prest nago horretarako,
etorkizuneko haur horien heziketaren parte izateko !
-AMA: Oso ondo laztana, aholku bat eman nahi dizut soilik: Irakasle
baten motibazioak, gauzak lortze horrekin erlazio zuzena duen bezala, lan
egingo duen eskolarekin ere bai du. Irakasle guztiek ezin dute leku guztietan
lan egin, izan ere, sinesmen, nortasun eta misio desberdinetako eskolak zein
irakasleak daude. Irakasle batek, eskola batean lanean hasi aurretik, bertan
aurkituko duen horretaz, egingo duen horretaz, dituen gaitasunetaz,
sinesmenetaz eta bere nortasunaz hausnartu behar du. Horrela, lan egiten hasiko
den heziketa zentro horretan gustura edo eroso egongo den ziurtasuna izango du.
Eta gustura badago, bertako baldintzek asebetetzen badute, nolabaiteko jokabide
positiboa, energia edota indarra izango dugu bere lana burutzeko, motibaturik
egongo da.
-ALABA:
Bai, arrazoi duzu. Gainera, badakizu zer, irakasle on batek ordea, haur
bakoitzetik pertsona bat sortu behar du, haur bakoitza gizarteratu behar du,
haurrak nahi duen era horretan, bere nortasuna eta berak izan nahi duen hori
izaten lagunduz, bidean haur bakoitzari babesa emanez. Haur bakoitzetik,
eguneroko bizitzari aurre egiteko pertsonak sortu beharko ditu irakasleak,
bizirik daudenak, euren pentsamendua elkarbanatu nahi dutenak, parte hartuko dutenak,
interesa dutenak, gaizki iruditzen zaiena kritikatuko dutenak… bizitza aktibo
bat izango duten pertsonak.
Garrantzitsuena, haurrei materia aldetik, ezagutza minimo bat produzitzeko
aukera emateaz gain, hau da, etorkizunean gu ikasleei klasean ematen gabiltzan
materiaren inguruko ekintzak burutu ahal izateko baliabide izateaz gain,
beraien buruak ezagutzeko aukera ematea da. Benetan, barruan duten hori ezagutu
eta nortasun propio bat eraikitzeko aukera ematea. Uste dudalako, norberak
dituen gaitasun, ahulezia eta ezaugarriak ingurukoentzat lagungarri izan
daitezkeela eta ez gizakien arteko desberdintasunak handiagotzeko arrazoi
bihurtu. Izan ere, norberak bere burua ezagutzen duen momentuan, jarri ahalko
da gainontzekoen egoeran. Gutako
bakoitza, desberdina baita, ez hobea, ez txarragoa. Denok ditugu gaitasunak eta baita ahuleziak ere, eta umeek
horiek aurki ditzaten nahi dugu, barne ibilbide baten bidez beraien gaitasunak
deskubritu eta erabil ditzaten, ez ingurukoenak ikusi edota kopiatuz.
-AMA:
Ikusten dut ulertzen zabiltza, irakasle izatea ez dela arbelean idatzi eta
etxeko lanak bidaltzea soilik, irakasle izatea hezitzaile izatea da, hezitzaile
batek hezi egin behar du, eta honetarako gogoa izan behar du. Pozten naiz
laztana!
BERTSOA
Irakaslea haurren gidari, min guztien
sendagile.
Motibazio iturri eta ipuin kontalari, idazle.
Haur guztien zaintzaile bera, jakintsu ta
behatzaile.
Maitagarri, pentsalari, entzule, ta konfiantza
igorle.
Irakasle
izateak zuen bihotzean koloretako irri bat sor dezala!
No hay comentarios:
Publicar un comentario